Maartje Paumen kijkt uit naar gouden WK-hockeyfeest in vol voetbalstadion Verslaafd aan winnen

Verslaafd aan winnen

Zomaar een zaterdagmiddag in het Brabantse Schijndel. Een handtekening- en fotosessie bij sport-, kampeer- en tuinspeciaalzaak De Wit. Maartje Paumen denkt in een uurtje klaar te zijn…. Maar het loopt anders. Pas na drie uur zijn alle belangstellenden, vooral tienermeiden, voorzien van handtekening en met hun idool op de foto gegaan. De populariteit van hockey in het algemeen en Maartje Paumen in het bijzonder is groter dan ooit in Nederland. Tijdens het WK dit jaar in het ‘eigen Den Haag’ moet het dan ook één groot Oranje-feest worden. Maartje Paumen gaat in ieder geval voor goud! Maar da’s geen nieuws…

De erelijst van Maartje Paumen laat zo op het eerste gezicht niets meer te wensen over. Maar liefst 7 keer landskampioen en 8 keer Europees kampioen met haar ploeg Den Bosch. Met Oranje meerdere keren wereld- en Europees kampioen en in 2008 (Beijing) en 2012 (Londen) Olympisch kampioen. Daarnaast werd ze in zowel 2012 als 2013 uitgeroepen tot beste speelster van de wereld. Desondanks is de honger bij de geboren Limburgse nog altijd niet gestild. “Als topsportster ga je altijd voor goud. In die 8, 9 jaar dat ik nu op topniveau speel heb ik zoveel met Den Bosch en Oranje gewonnen, dat je niet anders meer wilt. Ja, ik kan gerust zeggen dat ik verslaafd ben geraakt aan winnen.”

Ronduit teleurstellend

Maartje Paumen doet haar verhaal, rustig, met een kopje koffie, in een horeca-accommodatie in inmiddels ‘haar stad’ Den Bosch. “Het EK in België was afgelopen zomer dan ook een flinke domper. Het missen van de finale daar was ronduit teleurstellend. Maar van de andere kant ook weer goed met het oog op het wereldkampioenschap in eigen huis. Door het verlies zijn de puzzelstukjes die in ons team op dit moment niet passend zijn, veel nadrukkelijker in beeld gekomen. Hadden we gewonnen, dan waren de minpunten door de vreugde niet op tafel gekomen. In ieder geval in veel minderde mate. Terwijl ze er toch zijn.”

“Van verliezen leer je meer dan van winnen. We kunnen nu werken aan de puzzelstukjes die niet passen. In Den Haag moet alles weer soepel lopen, iedereen in haar eigen rol. Alles moet straks in mei weer kloppen. Doe je er als individuen en als team in voorbereiding en op het toernooi zelf alles aan, dan kun je een eventuele bronzen plak nog enigszins accepteren. Maar je gaat natuurlijk voor goud.”

“De belangrijkste les van het EK in België is dat niets vanzelf gaat. Ook al ben je Olympisch kampioen, je moet werken voor je prestatie. Inderdaad, de slogan van de belastingdienst gaat helemaal op: in het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. Het is niet zo dat als je het shirt van Oranje aantrekt het vervolgens vanzelf gaat.”

Echt gaaf

Het voetbalstadion van ADO Den Haag wordt omgebouwd tot het mondiale hockeypodium, waarop Maartje Paumen als aanvoerster met haar meiden wil schitteren. “Ik zie het al helder voor me: een voetbalstadion helemaal gevuld met enkel en alleen hockey-oranje. Ik herinner me nog als meisje het WK in 1998, toen De Galgenwaard van FC Utrecht als voetbalstadion was omgebouwd tot hockeyveld.  Dat was écht gaaf. Zo’n feest wil ik nu als speelster zelf ook graag beleven”, blikt ’s werelds beste hockeyster reikhalzend vooruit. “Ik heb tot op de dag van vandaag ontzettend veel plezier in het hockey-spelletje. Da’s ook de voorwaarde om het vol te houden. Als ook mijn lichaam in orde blijft, dan wil ik zeker doorgaan tot en met de Spelen van Rio in 2016. Winnen went nooit.”

Tijdens de Champions Trophy in 2004 maakte Maartje Paumen haar debuut in Oranje. Meteen al in dat toernooi ving het ‘winnende’ gewenningsproces aan. Absolute hoogtepunten zijn natuurlijk de twee Olympische titels. Met 11 treffers tijdens het toernooi in 2008 bekroonde Maartje Paumen zich bovendien tot topscoorster. Een aantal dat tot nu toe door geen enkele andere speelster is gescoord tijdens een Olympische Spelen. In 2012 scoorde ze 3 keer en daarmee is ze met 14 treffers ook Olympisch topscoorster aller tijden.

Jonkies

“In het team van Beijing zat heel veel ervaring. Ik was één van de jonkies, die prima konden aansluiten door zich goed aan de uit te voeren taken te houden. Vier jaar later in Londen was ik zelf één van de ervaren dames die het team moesten dragen. Nu moest ik de jonkies begeleiden. Twee jaar hebben we intensief toegewerkt naar die Spelen. Maximaal getraind, alles in het teken om er als team te staan. Mag je daar dan mee sturing aangeven, dan geeft het veel extra voldoening als het lukt.”

“In mijn eerste jaren als hockey-international leunde ik volledig op mijn technische en taktische hockeykwaliteiten en mijn strafcorner. Dat was op dat moment voldoende. Maar in de loop van de jaren werd het gevoel bij me steeds sterker dat ik nog beter kon, dat ik me als hockeyster nog verder kon ontwikkelen. Het aanpassen van mijn leefstijl was in dat licht essentieel. Feestjes, verjaardagen, gezellig de stad in, ik wilde overal bij zijn. Dat moest veranderen. Wilde ik sterker en fitter worden, dan moest ik keuzes maken: minder binnenstad, meer rust, meer regelmaat, meer trainen.”

Voorbeeld voor teamgenoten

Het tot aanvoerster benoemd worden van Oranje, na het WK in 2010, droeg zeker ook bij aan de verdere persoonlijke ontwikkeling van Maartje Paumen als absolute hockeytopper. “Het geeft je loopbaan een extra prikkel. Ik zag het aanvoerderschap als een uitdaging, voelde me meer dan ooit verantwoordelijk voor de prestaties van het team. Je wilt het voorbeeld voor je teamgenoten zijn.”

De Olympische titel in Beijing werd behaald met Marc Lammers als coach. In Londen stond Max Caldas aan het roer. “Beide heren zijn super! Lammers is heel sterk gericht op details. Hij laat niets aan het toeval over. En daarnaast is ie als coach heel goed. Caldas is een gevoelsmens, die intensief bezig is met het groepsproces. Hij is een hele grote motivator!”

De gevoelsmens Max Caldas spreekt Maartje Paumen zeker aan. “Ik ben zelf ook een emotiesporter. Wordt er gewonnen dan kan ik euforisch zijn, bij verlies kan ik dagen balen, kan ik dagen een klote gevoel hebben,” aldus de aanvoerster van Oranje, die in feite al heel haar leven met hockey bezig is. “Ik zal 3 of 4 zijn geweest toen ik begon. Het spelletje vind ik gewoon fantastisch. Tot op de dag van vandaag is het mijn passie. Elk uur van de dag ben ik er mee bezig. Trainen, je lichaam fit houden, voldoende rusten, het aanpassen van je voeding, noem maar op, alles is op tophockey afgestemd. Wie Maartje Paumen zonder hockey is, vraag ik mezelf ook weleens af. Ik heb de opleiding MBO marketing/communicatie afgerond en volg nu commerciële economie op HBO-niveau. Loopt niet naar tevredenheid. Voldoende tijd ontbreekt, waardoor de studie langer duurt dan gewenst. Ik twijfel tussen stoppen of doorgaan.”

Klaar met hockeyleventje

Het dilemma ‘stoppen of doorgaan’ speelt als het om hockey gaat nog helemaal niet bij Maartje Paumen. Het WK in eigen land is het eerste doel en daarna de Olympische Spelen van 2016. “Zoals eerder gezegd, uitgaande van de feiten dat het lichaam fit blijft en het plezier in het spelletje niet verdwijnt. Na Rio kijk ik dan verder. Weet je wat al tien jaar door mijn hoofd speelt? Het beginnen van een strandtent in Zuid-Frankrijk! Aktief blijven in de hockeywereld is natuurlijk ook altijd een optie. Werken met jeugd vind ik bijvoorbeeld hartstikke leuk. Maar ik denk dat ik op een gegeven moment toch klaar ben met het hockeyleventje.”

Terug