Tess Wester kiest ‘eigen weg’ richting gouden successen “Mij krijgen ze niet uit die goal!”

“Mij krijgen ze  niet uit die goal!”

“Finales spelen zijn we nu gewend. Het is tijd voor nog een stapje verder: winnen. Ja, dat is zeker het doel!” Tess Wester maakt er geen geheim van. Net voor het aanbreken van 2018 wordt in Duitsland gestreden om de wereldtitel. Bij het ter perse gaan van Sportjaar 2018 is het eindresultaat nog niet bekend. Duidelijk is al wel met welke insteek Tess Wester aan het toernooi begint, zoals ze dit jaar ook naar het EK in Frankrijk gaat.

Wie een paar jaar geleden voorspelde dat er een tijd aanbreekt waarin binnen twee á drie uur de zaal voor een interland van de Nederlandse handbaldames is uitverkocht, zou niet serieus zijn genomen. Vooral na het sterke optreden van Oranje op de Olympische Spelen van 2016, moet het bordje ‘uitverkocht’ inmiddels razendsnel uit de kast. Of het nu om een zaal met een capaciteit van 2.000 bezoekers gaat of eentje die plaatsbiedt aan 4.500 fans, binnen de kortste keren zijn de kaarten van de hand. Ook voor Tess Wester een verrassend feit. “Nee, dat had ik ook niet verwacht. Wel altijd gehoopt. Het is fantastisch hoe het allemaal is gelopen, hoe enorm we als speelsters individueel en als team zijn gegroeid in de voorbije jaren. En dan is het natuurlijk ontzettend leuk dat er zoveel mensen komen kijken. Je ziet het trouwens bij meerdere damessporten. Als je presteert, dan komt het publiek niet alleen naar de mannen. Kijk naar het hockey, kijk ook naar het volleybal en niet te vergeten, de voorbije zomer het EK Voetbal voor dames. Dat zijn hele mooie ontwikkelingen.”

Ziggo Dome

Tess Wester zou Tess Wester niet zijn, als ze niet meteen toevoegt dat wat haar betreft de grenzen nog niet zijn bereikt. “Ik wil altijd meer, meer en meer. Het kan en moet altijd beter. Dus ook wat toeschouwersaantallen betreft. Ik ben benieuwd hoeveel mensen er komen als we in een echte grote hal spelen. Bij mijn club spelen we topwedstrijden voor 10.000  á 11.000 mensen. Het lijkt me echt gaaf om bijvoorbeeld in de Ziggo Dome een handbalveld aan te leggen en dan voor 10.000 fans in Nederland te spelen.”

Tess Wester speelt in Duitsland bij Bietigheim, nadat ze in 2012 van VOC Amsterdam en de handbalacademie naar Vfl Oldenburg verkaste. “Ik ben vroeg naar het buitenland gegaan. Na drie jaar handbalacademie meende ik toe te zijn aan een volgende stap. Voor mijn gevoel kwam mijn ontwikkeling stil te staan. Ik wilde door, ik wilde verder. Het Duitse Oldenburg leek me toen een goede vervolgstap. Veel mensen in mijn omgeving zeiden dat die overgang te vroeg was. Ik had nog onvoldoende niveau in hun ogen. Ze adviseerden me langer in de Nederlandse competitie mee te blijven draaien. Ik koos toch voor Oldenburg. Eigenlijk voor het tweede team, maar de keepster van het eerste team raakte geblesseerd. Ik kwam in haar plaats. Vanaf dat moment is het allemaal supersnel gegaan. Ja, toen is het balletje pas echt gaan rollen.”

Overtuiging

Dat ze koos voor Oldenburg tegen het advies van velen in, is ook typisch Tess Wester. “Mijn eigen weg gaan is wel een karaktertrek van me. Ik luister slechts naar een paar mensen in mijn omgeving. Mensen waarvan ik weet dat ze het beste met me voorhebben, dat ze eerlijk zijn in hun antwoorden, in goede en slechte tijden. Maar beslissen doe ik zelf. Ik ben immers ook diegene die het moet doen. Ik moet alle trainingsarbeid verrichten. Ik moet er alles voor laten. Ik zit nu in Zuid-Duitsland. Naar een verjaardag van familie of vrienden, dat zit er niet in. In die regio is het zomers rond de veertig graden, maar een zwembad pikken is er tussen de trainingen door niet bij. Dit zijn slechts een paar voorbeelden van wat je als topsportster moet laten, naast alle trainingen die je moet volgen. De mensen zien je enkel tijdens de wedstrijden. Er komt veel om de hoek kijken bij het bedrijven van topsport. Dan wil ik zelf wel 100% achter de te maken keuzes staan.”

Sinds 2012 zit Tess Wester bij het Nederlands team. De successen van de afgelopen jaren heeft ze dus allemaal meegemaakt: tweede op het WK in 2015, tweede op het EK in 2016 en net naast de medailles op de Spelen van Rio in 2016. “Niet veel mensen hadden dit verwacht. Typisch Nederlands. Het is vaak eerst zien en dan geloven. Maar als speelsters en begeleiding geloofden we allang dat we deze prestaties zouden kunnen laten zien. Ik ben in 2012 bij het Nederlands team gekomen. Toen al was die overtuiging er.”

Winnen

Belangrijke succesfactor is in ogen van Tess Wester het feit dat bijna alle dames in Europese topcompetities spelen. “Het week in, week uit trainen en wedstrijden spelen op hoog niveau, brengt jezelf ook naar een hoger plan. Je trekt jezelf op aan je omgeving. Je leert topwedstrijden spelen, je leert finales spelen. Ervaringen die je meeneemt naar het nationale team. Zo zet je als individu en als team stappen. In Nederland is het niveau van de clubs te laag om te komen waar we als Nederlands team willen komen.”

Waar ‘we als Nederlands team willen komen’, daarvan maakt Tess Wester geen geheim. “Finales spelen zijn we nu gewend. Het is tijd voor nog een stapje verder: winnen. Ja, dat is zeker het doel!” Om vervolgens terug te blikken: “Het jaar 2016 was een achtbaan aan emoties, een aaneenschakeling van hoogte- en dieptepunten. Eerst de Spelen, daarna het EK in Zweden.”

In Zweden was Oranje heel dicht bij de eerste grote internationale hoofdprijs, maar boog in de finale met 29-30 voor ‘grootmacht’ Noorwegen. “We waren zo dichtbij, we speelden een geweldige finale, maar kwamen één punt tekort. We wonnen geen zilver, nee, we verloren goud”, zo geeft Tess Wester haar gevoel van toen weer.

Mooie dingen mogelijk

Haar gevoel van nu geeft aan, dat het winnen van een grote finale een kwestie van tijd is. “Ik merk dat we als individuen en als team sterker en sterker worden. Persoonlijk wil ik de komende jaren de overstap maken naar een absolute topclub in Europa. Om nog beter te worden, om ook met de club mee te strijden op het allerhoogste niveau, meespelen om de prijzen in de Champions Leaque. En daardoor ook als speelster voor Oranje nog sterker te zijn. Om die ene stap nog te zetten, van spelen van finales naar winnen van finales. Tijdens het EK van dit jaar in Frankrijk, het WK volgend jaar en zeker ook tijdens de Spelen van Tokyo in 2020. Als iedereen van de huidige selectie fit blijft en er nog een paar jonge talenten doorbreken, ja, dan zijn er hele mooie dingen mogelijk. Dan sluit ik niets uit”, zo wil Tess Wester het interview beëindigen. Maar dan voegt ze aan ‘haar eigen weg’ toch iets toe. “Het doorbreken van nieuwe talenten is zeker ook goed voor de verdere ontwikkeling van de huidige speelsters. Het houd je scherp, het maakt dat je stappen moet blijven zetten. Wellicht halen een paar van die talenten ook zelf de basis, omdat ze beter zijn dan diegene die nu bepaalde posities bezetten. Best mogelijk. Maar één plek in het team komt nooit ter discussie. Nee, mij krijgen ze niet uit die goal. Dat staat niet in mijn agenda!”

Terug