Luc Steins verovert plek in Europese topcompetitie en gaat met Oranje voor het eerst naar EK Met de Franse slag naar de handbaltop

Met de Franse slag  naar de handbaltop

In 2016 spreek ik Luc Steins voor het eerst, met het oog op Sportjaar 2017. Aan het begin van het gesprek wil het Limburgse handbaltalent doen geloven dat hij niet aan carrièreplanning doet. Al pratende wordt snel duidelijk dat Luc Steins juist heel gericht invulling geeft aan zijn ambities, stap voor stap naar de Europese handbaltop. Nu, ruim drie jaar later, neemt hij met Oranje deel aan het EK en bewijst hij wekelijks meer dan goed mee te kunnen in een Europese topcompetitie. Ondanks zijn geringe lengte, slechts 1 meter en 73 centimeter, en ondanks een bijzondere Franse slag groeit Luc Steins als handballer naar steeds grotere hoogte.

Als handballer groeien, daar draait het bij Luc Steins al vele jaren continu om. Zijn overstap vier jaar geleden van ‘zijn’ OCI/Lions naar het Franse Massy Essonne Handball is een logische vervolgstap. Luc Steins over die bewuste keuze destijds in Sportjaar 2017: “Met alle respect, in Nederland was ik uitgeleerd. Met de club had ik alles gewonnen, inclusief het spelen van hele mooie Europese wedstrijden. De tijd voor de volgende stap was aangebroken. Er was belangstelling uit Denemarken en Duitsland. Maar dan loop je het gevaar weinig speelminuten te maken, het gevaar dus dat je wegkwijnt op de bank of meemoet met het tweede team. In zo’n situatie staat je ontwikkeling volkomen stil. Massy heeft als doel jongeren op te leiden. Natuurlijk, de club wil zelf ook graag promoveren naar de hoogste liga, maar een belangrijke doelstelling is ook om talentvolle spelers klaar te stomen voor de eerste liga.”

Warm nest

Luc Steins lacht als hij deze woorden terugleest. Een lach die vooral wordt gevoed door zijn ervaringen bij Massy. Het had niet beter kunnen lopen in zijn eerste jaar weg uit Limburg, weg bij OCI/Lions. Niet voor hemzelf, niet voor de club. “Vanaf het allereerste moment zat ik bij Massy super op mijn plek. Vergeet niet, het was voor mij de eerste keer weg van thuis, in mijn eentje omdat mijn vriendin toen nog niet mee kon, weg van mijn vrienden, weg van de club waar ik kind aan huis was. Ja, daar zag ik tegenop. Maar bij Massy kwam ik terecht in een warm nest. Een echte vriendenclub. Met inderdaad een trainer, Benjamin Broux, die veel tijd neemt voor de ontwikkeling van jongeren zoals ik. Echt fantastisch.”

En écht fantastisch zijn ook de prestaties van Massy in het eerste jaar van Luc Steins. “Je kunt het eigenlijk een sprookje noemen. Met het kleinste budget van alle ploegen in de tweede liga hebben we een wereldprestatie neergezet. In de eindstand worden we vierde, een plek die recht geeft op de play-offs voor het kampioenschap. De strijd om de finaleplaats winnen we, tot verrassing van iedereen en alles. Maar het wordt nog mooier. Ook in de finale trekken we aan het langste eind, na een wonderbaarlijke slotfase in de tweede en beslissende wedstrijd. Onze tegenstander moest winnen, voor ons was alles best. Ik zal mijn hele leven de beslissende wedstrijd blijven herinneren. In een sporthal, bomvol, 35 graden! Op een gegeven moment had het niets meer met handbal te maken. Alles was nat van het zweet. De vloer, de bal, alles. We leken op een niet meer te overbruggen achterstand te staan. Thuis hadden we verloren en ook nu stonden we achter. Maar in de laatste tien minuten draaiden we het compleet in ons voordeel om. Zij met een begroting van vier miljoen gingen onderuit tegen ons, het ‘kleine’ Massy met een budget van slechts 1,2 miljoen. Schitterend.”

Ontwikkeling en toekomst

De bijdrage van Luc Steins als speler in het succes van Massy wordt gewaardeerd met de uitverkiezing tot beste speler van de tweede liga. Zijn goede spel is ook al eerder opgevallen bij diverse ploegen op het hoogste Franse niveau. Luc Steins “In de loop van het seizoen heb ik met Benjamin Broux natuurlijk met regelmaat gesproken over mijn ontwikkeling en toekomst. De stap naar het hoogste niveau werd meer een meer reëel. Na veel wikken en wegen, inclusief veel gesprekken met mijn trainer, besloot ik in te gaan op de interesse van één van de teams. Ja, toen was nog niet duidelijk dat Massy zich voor de play-offs zou plaatsen. En nee, promotie van Massy naar het hoogste niveau zag ik toen zeker niet aankomen. Niemand voorzag dat.”

Luc Steins kiest voor Tremblay. En hij niet alleen, ook zijn trainer bij Massy, Benjamin Broux. Echter, het loopt allemaal heel anders dan verwacht. De uitdrukking ‘met de Franse slag’ krijgt voor de Limburger een nieuwe dimensie. Luc Steins: “Heel raar en heel vervelend. De eerste weken waren nog prima en leek er niets aan de hand. Sterker, tijdens een aantal voorbereidingswedstrijden werd ik uitgeroepen tot de beste speler. Maar tijdens de eerste competitiewedstrijd liepen we in de eerste helft tegen een grote achterstand aan. In de rust gebeurde er iets, dat had ik nog nooit meegemaakt. En dat zal ik volgens mij ook nooit meer meemaken. De gevestigde orde binnen de spelersgroep grijpt in. Ze passeren de trainer compleet. Jij en jij er uit en jij en jij er in, zo pasten ze de opstelling volledig aan. Tot de spelers die naar de bank werden verwezen, behoorde ik. Vanaf dat moment krijg ik dat seizoen nooit meer het gevoel welkom te zijn. Ik krijg ook nooit meer het gevoel dat de trainer de baas is en dat de spelers een hecht team willen vormen. De baas van de club is gewoon de burgemeester van de stad. Zijn wil was wet. En wat betreft de eenheid in de groep. De meeste spelers dachten enkel aan zichzelf. Ze wilden als individu schitteren, maar in teambelang denken en handelen was er niet bij. Het waren allemaal bv-tjes.”

Twijfelen

In het tweede seizoen bij Tremblay gaat het beter, maar toch is Luc Steins blij als hij in 2019 de overstap maakt naar Fenix Toulouse, ook actief op het hoogste niveau in Frankrijk. “Weet je”, zo gaat Luc Steins verder, “op een gegeven moment bij Tremblay ben ik aan het twijfelen geslagen. Ik dacht ‘dit is misschien wel gewoon op het hoogste niveau, in de absolute top’. Wellicht zijn spelers in de top wel allemaal bv-tjes. Maar als dat zo is, zo dacht ik toen ook, dan is de top in het handbal niet mijn wereld. Los van het feit of ik daar zelf voldoende kwaliteiten voor heb of niet, als het zo moet, dan liever terug naar OCI/Lions. Maar om Tremblay als enige referentie te hebben in deze, dat wilde ik ook niet. Daarom voor de zekerheid als het ware nog toetsen bij een andere club.”

Bij Fenix Toulouse blijkt meteen dat handballen in de absolute top ook kan samengaan met een warm nest, zoals Luc Steins eerder ervaart bij OCI/Lions en Massy. Met zijn vriendin woont hij inmiddels in het Zuiden van Frankrijk. Veel verder weg van ‘zijn Limburg’ dan bij zijn eerdere Franse clubs, voelt hij er zich helemaal thuis. Stap voor stap heeft Luc Steins zich ontwikkeld tot een volwaardig speler in één van de absolute topcompetities. Daarnaast heeft hij zich met Oranje geplaatst voor het EK. Voor het eerst in de Nederlandse handbalhistorie.

Verrassen

In januari neemt Luc Steins het met het Nederlandse team op in de poulefase tegen Letland, Duitsland en Spanje. Een uitermate zware opgave. “Een mooie uitdaging”, zo noemt Luc Steins het. “Natuurlijk weet ik ook dat op papier Duitsland en Spanje sterker zijn dan wij. Maar ik wil ons vooraf niet als kansloos beschouwen. Zeker niet. Dat is niet mijn karakter. Je moet altijd het doel hebben te winnen. Tegen Letland kunnen we de zege pakken. En stel je dan eens voor dat we tegen Duitsland of Spanje verrassen. Waarom niet?  Niet alleen bij de dames, ook bij de heren maken we in het handbal met Oranje een mooie ontwikkeling door.”

Terug